27 Temmuz 2021

-1914’te Yemen 117. Nizamiye Alayı, 2.Tabur, 2. Bölük Çavuşu Dedem Ahmet Urfalı’nın aziz hatırasına armağan olsun.-

A-Anadolu’da Yürek Burkuntusunun Adı Yemen’dir 

 

Bir ağıt gidip de gelmeyenlerin hâzin hikâyesi

Buruk hatıralarla yüreklere kazınmış

                          Adı Yemen’dir

Kimsesiz yetimlerle anaların feryadı

Kara bir yazgı alınlara yazılmış 

                       Adı Yemen’dir

Bir çığlık gözyaşlarıyla ıslanmış

Acısı her acıdan büyük ve dayanılmaz 

                      Adı Yemen’dir.

Anadolu’da yeşeren nadide goncaların

Çöl rüzgârlarında açmadan solmasının 

                Adı Yemen’dir.

Bir başka gökyüzü bir başka dünya

Tanımı içinde kavuran çölün ve acı kahvenin

                      Adı Yemen’dir

Yolların sonunda ölümün soğuk yüzü 

Uzak vatanların Anadolu’daki depremi

                     Adı Yemen’dir

Her dağının zirvesinde bir kartal yuvası sanki

Başı dumanlı Osmanlı kalelerinin mekânı 

               Adı Yemen’dir

Türküsü dillerde hüznü gönüllerde büyümüş

İsyanı millet-i necibe’nin şanlı orduya

                         Adı Yemen’dir

Gat çiğneyen savaşçının çekip çekip vurduğu

Bedende derin açılan bir cembiye yarası 

                          Adı Yemen’dir

Karanlık zindanlara hapsedilen hilâlin

İhanetlerle örülmüş bir kör kuyusu

                         Adı Yemen’dir

Söylenir efsanesi Saba Melikesi’nin

Bu yüzden denmiştir mutluluk ülkesi

                                Adı Yemen’dir

B-Kara Yazgılı Nesil

Biz gül bahçelerinde gezmedik gül koklayarak

Kan gördük savaş meydanlarında yenilgilerle

Ölümlerle tanıştık uzak vatanlarda

Mezar yerlerimizi göremedi analarımız

Söylemedik sevda türkülerini yaz akşamlarında

Ağıt ve marşlarda sızladı acılarımız

Büyük hasretler çektik, büyük ümitlerle yaşadık

Müjdeler getirmedi doğan güneşler sabahlara

Hem karlı dağlardaydık, hem kızgın çöllerde

Aynı hüznü dolaştırdık yorulmuş gönlümüzde

Kadınlarımız dul kaldı, çocuklarımız yetim

Yas tuttu Anadolu’da yoksul şehirlerimiz

Gencecik şehit oldular gök ekinler biçmiş gibi

Yumuşak yataklarında değil taş ile toprak üstünde

C-Yedince Ordu Çekilirken

Yemen’in mor ufukları ağlıyor geçmişin hayaliyle

Dört yüz yıllık macera son buluyor nihayet

Ellerimizden silahları aldılar, kaybettik gururumuzu

Savrulsun Tehama Çölü’nün kızgın kumları

Devlet-i Âliye’nin son sözüydü, son umudu

Yorgun bir gayretti, yorgun bir çırpınış

Anadolu’nun ağıdı isyanı ve çığlığı mâveradan

Saplansın aldanmışların yüreğine Yemen’in cembiyesi

İslam’ın kilitli kapısıydı o kanlı Yemen

Asırlarca nöbetini Mehmetçik’in tuttuğu

Bir İngiliz fitnesiyle bozuldu hasbahçeler

Yıkılsın San’a’nın sivri tepeleri, yalçın dağları

Esaretle bitiyor Yemen Destanı, yenilmişlikle

Veysel Karani ağlasın, ufuklar yas tutsun

Ağlasın şehitler öksüz kalışlarına hüzünlenerek

Dövünsün bağlı Araplar “Allah yensuru âl-i Osman” deyip

D-Dilimizde Ağıtlarla Anılan Ülke

 

Yemen kaybedilmiş vatansın

Adın her anışta düğümlenir boğazlarda

Romalılar talihli Arabistan derdi sana

Araplar mutlu Yemen

Bize neden hüzün verdin Yemen

Dilimde bir ağıt gibi yakıcıdır adın

Türkler Mezarlığı’dır yürekleri kavuran

Yaman da denir çektirdiğin acılardan ötürü

Son vilayetsin benden çalınan

Gurbet misin, sıla mısın

Kaybedilmiş vatan mısın şehitlerden emanet           

E-Elveda Yemen

Bir gençlik bırakıyorum

                         bir umut bir hayâl

Sıcak çöl rüzgârlarında savrulmuş

Şehitlerimi bırakıyorum yetim

                            bir hüzün bir ağıt

İhanet kokan Yemen topraklarında

Son eyaletimi bırakıyorum

                            bir bozgun bir yenilgi

Kutlasın zaferlerini Yemen, sindirebilirse içine

Bu yazarın diğer makaleleri

Bu kategorideki Makalelerden